˙·٠•●♥ دریـــــــــا ی عـشـــــق ♥●•٠·˙
خورشیـــد اسفنــــدمـاه طلــــــــــــــوع کـرد و در واپسیـــــــــــــــن دقــایقَـش بــاز کســی رفتـــــــــــــ بــاز تنهــــــــــــا شــدم بــاز بغـــــــــــــــــــــض هایم را پشــت خنــــــــــده هایم گوشـــــــ ــــ ــــــــ ــــــه ی چشـــــم هایم لا بـه لای آبشـــار ِ گیســــــوانم پنهــان کـردم تا او نبینــــد و دلتنگـــــــــــــــــ نشَـــــود امـــا نشـُد ... نتوانستــــَم این اشــک های ِ لعنتـــــــــــــــــی امـان نداد و ناشیـــانه بَر روی ِ گونــــه هایم لغـــــــــــزید او رفتـــــــــــــــــــــــــــ و بـاز جمــع کوچـک خــانه مان خلـــــــــــ ـــــــــوت شــد و جــای خـــــــالی هایش بیشتــر و بیشتـر انگــار در طالــــــع مــن اسفنــــــــــــــ ـــــــــــــــــد مــاهی ست از دلتنگـــی آه ... چه سخــــت می گــذرد ایـن ثانیــه های خاکستـــری هنــوز نرفتــــــــــــــــــــه دلــــــــــــــــــــــــــم برایـش تنـگ شـده اسـت مهربــــــانم! بــــــــــــــرادرم! ای روشنـــای ِ دل ِ خواهـــر ! خــدای ِ دلتنگـــی ها پشــت و پنــاهت پروردگـــارا ... با یکــــــ دنیــا پُــر از دلتنگـــی با یکــــــــ انتظــــــار پُر از اشـــــــــــــــک و با یکـــــــــ آرزو پُــر از آرامــش عزیــزم را به دســـــــــــــــت های مهربــان تـــ ــ ــــ ــــو می سپـــارم در تمــامی لحظــه های ِ " خدمتــش" نگهــدارش بــاش فاطیما نوشت : دل نوشته ای از خودم "" ششـم اسفنــــد ماه 1392 روز اعــــــــــــزام بـــرادرم به سربــازی و دلتنگــی های مــن "" در گــذر از ســــال هایی که بــــی تــو گذشـــت هنــــــــــــــــــوز بـاورنمی کنم نیستــــی بــــاورم نمی شــود نباشــی ...نیایـــــــــــــــی نمانــی ...بــِـــــــــروی یا اگـر مــــی روی بــاز نگــــــــردی روزهــــــــا هفتــــــــــــه ها و سالهــــاست که نیستـــی سالهـــاست بغــــــ ـــض های نشکستــه گلویــم را چنگـــــــــــــــــــــــــــــــــــــ می زنــد سالهــاست دلتنگـی ها رهــایم نمی کنـد سالهــاست زبــان ِ عاطفـــه ام دیگــر نـام تـــو را صــدا نمی زنــد سالهــــــــاست چـراغ خانــه مان دیگــــر فروغــــی نـدارد سالهــــاست خاطــراتَت را نبــش ِ قبـــر می کنــم و با یــاد ِ نــــــــــــوازش هایت دل را آرام می کنـم سالهـــاست تمــام ِ درد و دل هـــــایم را بغـــــ ـــض هایم را دلتنگـــی هایم را حســــــ ــــــرت هایم را به قـاب عکــس ِ روی دیـــــــ ــــــ ــــ ــــ ـــــــوار می گویــم کـــاش بــودی و می توانستــم گلـــــــــــــــــــــــه هایم را از زندگــی با تـــ ــو بگویـم کــاش مثل آن روزهـــــــا زندگـــی زیبــا بـود عشــــ ــــق تــو بودی و تمـام ِ نیــازم گرفتـن دســـــــــــ ــــــــــــت های ِ مردانـــه و مهربانانـــه ی تـــو بود کــاش وقـــت ِ رفتـــن مرا با خــود می بـــُــردی تا نبینــم روزهـــایی را که بـــــی تــ ــو هر لحظــه اش دَرد اســت تا نبینــم تنهـــایی و دلتنگـــــی های ِ مـــادر را تا نبینــم جــای خالــــــــــــــــــ ــــــــــی ات را در خانــه ای که دیگــر روشــن نیســت آآآه ای پـــ ـــــدر ... نمی دانــی چه دلشــوره ای به پــاست در دلــم نمی دانــی که اسفنـــــــــــــدهر لحظــه اش چـقدر برایـم سخـــت می گـذرد نمی دانـی چقدر دَرد دارد دَرد ِ نبــــــــــــــودنت این روزهـــــــ ـــــا آن قــدر تلخــــــــم آن قــدر خستـــه و دلتنگـــــم که دلــم می خواهــد در آغـــوش گرمــَت زار زار بگـــریَـم تا بنگــری که چقـــــدر بـــــــــودَنـَت را کـــــ ـــم دارم پــــ ــــدرم ! ای آرامـــش ِ همیشـــه ی زندگیــــــــــم امســـــ ــــال هــم همچـــو سالهـــای ِ پیـش به دیدنــت می آیــَم با یک بغــل بُغـــ ــض و حــرف هایی که نمی تـوان گفــت و بَــر زبــان آوَرد امــا تــ ــــو بخــــــــــوان آن را از زورَق ِ چَشمــــ ـــانم بخـــوان و دعــــ ـــــ ـــــایـم کـن که دعــــای ِ تــو حتـی پـس از مرگــــــــــــــــ تسکیــن ِ تمـام ِ دَردهـــایم اسـت تسکیــن ِ زخــــــــــــــــم هایی که بعــد از رفتـَنـــَــت دل و جــانم را ویـــــــــران کـرد حکـــــــــــــــــــــایت من... حکایت کسی بود که عاشق دریا بود اما قایقـــــــــــــــــــــی نداشت… دلباخته سفر بود اما همسفـــــــــــــــــــــر نداشت… حکایت کسی بود که زجر کشید اما ضجـــــــــــــــــــــه نزد… زخم داشت اما ننالیـــــــــــــــــــــد… گریه کرد اما اشک نریخـــــــــــــــــت… حکایت من حکایت کسی بود کـــــــــــــــــــــه… پر از فریاد بود اما سکوت کرد تا همه ی صداها را بشنـــــــــــــــــــــود دخـــــتر باید شـــیطون باشه ، ناز داشته باشه ، تو دل بـرو باشه ســــ ـــ ـــخت است... سخت است درک کردن دخــــ ـــــتری که غــ ـــم هایـــــ ـش را خودش میـــ ــداند و دلش ... که همه تنـــ ـــــ ـــــها لبــــخـــندهایش را میبینند ؛ که حســــ ــــــ ـــــرت میـــــخورند بـــخاطر شاد بودنــــ ــــ ـــش ... بخاطر خنده هایـــــــ ــــــــ ــــش ... ... و هیــــــ ـــــــــ ــــــچکس جز همان دختـــــ ـــــر نمیــ ـــداند چقدر تنهاســ ـــــت ... که چقدر میـــــــــ ـــــــ ـــــترسد ... از باخـــــــــ ــــــــتن ... از باختن تمام هستیش...عشقش از یــــــ ـــــــــ ــــــخ زدن احساس و قلبــــــ ـــــــ ــــش ... از زندگــــــ ـــــــــــ ــــــی פֿבآیـــــــــآ .... ♥::◄برآیشــ روزهآے زیآבے سوگوآریــــ کرבمـــ

![]()
سالگرد ِ نبودنت

![]()
![]()

کلی هم لوس باشه ، هی غر بزنه
اگه دلش هم خواست دم به دقیقه باهات قهر کنه و بگه دیگه دوستت ندارم
اما ... کینه ای نباشه دلش دریا باشه زودی آشتی کنه بپـــــره بغلت![]()
هی تـــ♥ــو…
نمیدانم نامتــــ♥ـــــ را چه بگذارم…
مخاطب خاص!
تمام زندگی!
دلیل نفس کشیدن!
همه ی وجود…یا تنها عشقم!
… به هرنامی که باشی بدان …
♥.♥.♥...آ .. ر .. ا .. م...♥.♥.♥
♥♥♥♥♥♥♥ بــــــرایــــــتــــــ♥ـــــــ جــــــــــــانــ مـــــیـــــدهــــم ♥♥♥♥♥♥![]()
دل کــــَنــــدن از تـــــــــو
بـــا هَمـه عــِشقــــی کهـ داشـــــتم بِهــــت
مــنو بـهـ یـهـ جـــــا رســونــد..
کـهـ حـــــالا تـــو چـــــشمـــای یِکـــیِ زُل بـــــــزنمُ بگـــم :
عـــاشقـمی؟ خــب به درکــــــــــــ![]()
![]()
مے פֿواهمـــــــــ اعتــــــــراف ڪُــــــنَـҐ !
בیگـــر نمے توآنــــَمـــ؛
פֿωتـــہ اَمـــــــــ ....
مــَטּ اَمآنتـــــــــ בآر خوبے نیـωـتـҐ ،
"مًـــــرآ" از مـטּ بگیر ....
مآلہ פֿوבتـــــــ !
مــَטּ نمے تــًوانــَم نگهشــ בارҐ ..
![]()
♥::◄سکوتــــــ کرבمـــ
♥::◄خــ ـآطرآتمـ ــ رآ مرور کرבمـــ
♥::◄اے کآشـ هآے زیآבے گفتمـ ــ
♥::◄פـــسرتــــ هآے زیآבے خــ ـورבمـ ــ
♥::◄ولے בیگر بســـ اَســتـ ــ
♥::◄مَـטּ بهــ آرزو هآے شـیـریـטּــم مے اَنـ ـבیشمــ ــ
♥::◄مَـטּ بهــ شروعـــے نـפּ مے انـ ـבیشمـ ـ ـ ! 
![]()

من به قلبم افتخار میکنم
با ان بازی شد
زخمی شد
به آن خیانت شد
سوخت و شکست
اما به هر طریقی هنوز کار میکند.![]()



